Witam, mam dwa krótkie pytania odnośnie sterowania silnika reluktancyjnego:
1. Czy w silnikach reluktancyjnych też jest odmiana bipolarna i unipolarna?
2. Czy silniki reluktancyjne również można sterować wg metody falowej, pełnokrokowej, półkrokowej oraz mikrokrokowej?
Sterowanie silnika reluktancyjnego
Możesz uściślić, chodzi o silniki krokowe w wykonaniu reluktancyjnym, czy o inne silniki reluktancyjne np. synchroniczne?
Zakładam że chodzi o krokowce.
Jeśli dobrze pamiętam:
Silniki z magnesami trwałymi wykorzystują zjawisko przyciągania i odpychania się biegunów magnetycznych wirnika-stojanu.
W silnikach hybrydowych magnesy trwałe pilnują kierunku obrotów a efekt reluktancyjny wzmacnia dostępny moment lub pozwala na zmniejszenie mocy magnesów.
Silniki reluktancyjne mają tylko funkcję przyciągania biegunów, odpychanie odpada dopóki nie namagnesujesz wirnika. W związku z tym, silnik reluktancyjny musi mieć więcej niż dwa uzwojenia by można było określić kierunek obrotu. Minimum to 3 lub 4 uzwojenia przesunięte odpowiednio o 60* lub 45* (typowe silniki krokowe unipolarne z magnesem trwałym mają dwa uzwojenia przesunięte o 90*, nawinięte podwójnym drutem i w specyficzny sposób połączone).
Jeśli w powyższej szybkiej powtórce nie popełniłem błędu to poniższe odpowiedzi powinny być poprawne:
1) Dla małych prędkości zmian pola magnetycznego i założeniu że rdzeń nie będzie posiadał własnego pola magnetycznego, istnieje tylko jeden gatunek silników reluktancyjnych. Nie ważne jaką polaryzacją zasilisz silnik, on musi się kręcić i pozycjonować prawidłowo.
Dla dużych prędkości obrotowych, wypadało by zmieniać biegunowość pola magnetycznego - biegunowość napięcia zasilającego uzwojenia. W związku z tym, mogą istnieć silniki bipolarne i unipolarne.
2) Oczywiście że tak. W każdym silniku krokowym można dzielić krok na kilka części i płynnie dzielić prąd między kolejne uzwojenia.
Zakładam że chodzi o krokowce.
Jeśli dobrze pamiętam:
Silniki z magnesami trwałymi wykorzystują zjawisko przyciągania i odpychania się biegunów magnetycznych wirnika-stojanu.
W silnikach hybrydowych magnesy trwałe pilnują kierunku obrotów a efekt reluktancyjny wzmacnia dostępny moment lub pozwala na zmniejszenie mocy magnesów.
Silniki reluktancyjne mają tylko funkcję przyciągania biegunów, odpychanie odpada dopóki nie namagnesujesz wirnika. W związku z tym, silnik reluktancyjny musi mieć więcej niż dwa uzwojenia by można było określić kierunek obrotu. Minimum to 3 lub 4 uzwojenia przesunięte odpowiednio o 60* lub 45* (typowe silniki krokowe unipolarne z magnesem trwałym mają dwa uzwojenia przesunięte o 90*, nawinięte podwójnym drutem i w specyficzny sposób połączone).
Jeśli w powyższej szybkiej powtórce nie popełniłem błędu to poniższe odpowiedzi powinny być poprawne:
1) Dla małych prędkości zmian pola magnetycznego i założeniu że rdzeń nie będzie posiadał własnego pola magnetycznego, istnieje tylko jeden gatunek silników reluktancyjnych. Nie ważne jaką polaryzacją zasilisz silnik, on musi się kręcić i pozycjonować prawidłowo.
Dla dużych prędkości obrotowych, wypadało by zmieniać biegunowość pola magnetycznego - biegunowość napięcia zasilającego uzwojenia. W związku z tym, mogą istnieć silniki bipolarne i unipolarne.
2) Oczywiście że tak. W każdym silniku krokowym można dzielić krok na kilka części i płynnie dzielić prąd między kolejne uzwojenia.
