dlaczego nie można podłączyć sygnalu z tv do siatki kineskop

[reaverr]

Witam

Mam małe pytanie dlaczego nie można podłączyć sygnału wizyjnego nie do katody tylko do siatki kineskopu. Gdyby tak podłańczać to katode trzeba by było uziemić a do siatki doprowadzić negatyw sygnału wizyjnego (sygnał odwrócony, w detektorze np. diodowym trzeba zamienić kierunek diody) . To jest zwiążane z innymi elektrodami kineskopu, ale nie wiem zabardzo jak. Za pomoc dlaczego tak sie nie podłańcza byłbym bardzo wdzięczny. Prosiłbym o wmiarę jak najszybszą odpowiedz.

mój e-mail to reaverr@tlen.pl

Z góry dziękuje i pozdrawiam.

[b@p]

Myslę że jak poznasz zasade dzialania lampy elektronowej (np. triody) to twoj problem przestanie istniec. A na marginesie, katoda jest elektroda sluzaca do emisji elektronow, siatka jest elementem majacym przyspieszac lub wylapywac elektrony ( stad jej potencjal jest rozny w stosunku do katody ).
Pozdrowka

[prompt]

Nie dam sobie za to głowy uciąć ale takie rozwiązanie chyba było stosowane w Junostach. Zasilanie katody było stałoprądowe z regulacją jaskrawości, a sygnał podawany był na siatkę.

[Gość]

Zasada dzialania lampy i kineskopu jest identyczna i to co napisalem powyzej ma miejsce w obu przypadkach. Różnica polega na tym ze w kineskopie mozna ilosc emitowanych elektronów mieć stała, okreslona przez potencjal katody i sterowac ich przepływem za pomoca siatek lub zmieniac ilość wysylanych elektronów sterujac potencjałem katody. Siatka pierwsza tzw. ogniskujaca, ma zawsze ujemny potencjał w stosunku do katody, pozostale siatki maja potencjal dodatni i dość znacznej wartosci, maja one za zadanie przyspieszać elektrony. Dlaczego nie steruje sie sygnalem w siatce pierwszej ? z prostego powodu, musiala by istniec nastepna siatka o identycznym potencjale jak pierwsza tylko jakim ? i w dodatu ogniskujaca, ze nie wspomne juz o dlugosci szyjki kineskopu. Sedno sprawy tkwi jeszcze bardziej w szczegolach. Jezeli potencjal siatki pierwszej bylby zblizony do katody to ilosc elektronow byla by gwaltownie hamowana ( zmniejszona ) a w takim przypadku na ekranie pojawiala by sie ciemna plama, jak wiadomo jasnosc swiecenia kineskopu ( to ogromny problem, wbrew pozorom jasnosc kineskopu jest bardzo marna, polecam ogladac TV w sloneczny dzien na polu ) zalezy od energii elektronow i gestosci wiazki oraz luminoforu.
Pozdrowka

[prompt]

Już wiem. Nietypowość Junosta polega na regulacji jaskrawości poziomem napięcia na katodzie, a nie, jak w większości konstrukcji, na siatce. Sygnał jest podawany normalnie.

[Alek]

Zaczyna narastać sporo nieporozumień wokół tego tematu.
Poprzez zmianę potencjału siatki pierwszej , zwanej niekiedy cylindrem Wehnelta wpływa się na jaskrawość obrazu-a więc na natężenie prądu wiązki elektronowej. Faktem jest, że siatka musi mieć potencjał ujemny względem katody. Nie jest istotne czy katodę uczynimy bardziej dodatnią względem cylindra Wehnelta czy też cylinder Wehnelta będzie bardziej ujemny względem katody. Dlatego jest możliwe sterowanie kineskopu zarówno w cylindrze Wehnelta jak i w katodzie. W epoce lamp elektronowych oba te rozwiązania były spotykane. Obecnie stosuje się sterowanie w katodzie.
Należy powiedzieć, że w kineskopach z elektrostatycznym ogniskowaniem regulację ostrości przeprowadza się w obwodzie siatki trzeciej (pentodowa wyrzutnia kineskopu). Wyrzutnia triodowa została zarzucona już dawno temu. W kineskopach z magnetycznym ogniskowaniem (w tej chwili chyba nie spotykane) ostrość regulowano przez zmianę natężenia prądu w cewce długiej na szyjce kineskopu.