proszę pisać na tematLucię wyszukiwarkę mozzila fire fox
[ Dodano: 24-03-2006, 21:00 ]
Zupełnie nie masz racji koleś- to nie przetrwa tak długo biorąc pod uwage dwutlenian atomu kutan sodu to wszystko się rozpuści!!!!!!!!!!
Długotrwałe przechowywanie informacji
ne widze cie tam
[ Dodano: 24-03-2006, 21:06 ]
kutan sodu był zarabiosty
[ Dodano: 24-03-2006, 21:08 ]
Pluton jest nie tylko najmniejszą, ale i najmniej masywną ze wszystkich planet Układu Słonecznego. Masywniejsze od niego są nawet niektóre satelity innych planet: Kallisto, Ganimedes, Europa, Io, Tytan, Tryton i Księżyc. Z drugiej strony Pluton jest znacznie większy od typowych obiektów transneptunowych i innych planetoid. Do 31 lipca 2005 był największym znanym obiektem Pasa Kuipera, kiedy to świat dowiedział się o istnieniu 2003UB313.
Rozmiar i masę planety próbowano wielokrotnie wyznaczyć za pomocą ziemskich obserwacji. Odkrycie w 1978 jego satelity Charona umożliwiło łatwe wyznaczenie masy tych dwóch grawitacyjnie związanych ciał dzięki (sprecyzowanemu przez Newtona) III prawu Keplera. W ostatecznym ustaleniu rozmiarów planety bardzo pomogło obserwowane przez ziemskie teleskopy zakrycie tarczy Plutona przez jego satelitę.ony wizerunek planety stworzony przez zespół składający się z Eliota Young'a, Richarda Binzela i Keenan Crane przy pomocy Teleskopu Hubble'a.
Historia odkrycia
Odkrywca Clyde W. Tombaugh
Data odkrycia 18 lutego 1930
Charekterystyka orbity
Średnia odległość
od Słońca 5 906 376 272 km
39,481 686 77 AU
Długość orbity 36,530 Tm
244,186 AU
Mimośród 0,248 807 66
Peryhelium 4 436 824 613 km
29,658 340 67 AU
Aphelium 7 375 927 931 km
49,305 032 87 AU
Okres orbitalny 90 613,306 dni
(248,09 lat)
Okres synodyczny 366,74 dni
Prędkość orbitalna min - 3,676 km/s
średnia - 4,666 km/s
max - 6,112 km/s
Inklinacja 17,142°
Satelity naturalne 3
Fizyczne właściwości
Średnica 2274 km
Powierzchnia 1,795×107 km2
Objętość 7,15×107 km3
Masa 1,25×1022 kg
Gęstość 1,75 g/cm3
Przyspieszenie 0,58 m/s2
(0,059 g)
Prędkość ucieczki 1,2 km/s
Okres rotacji 6dni 9h 17min 36s
(6,387 dnia)
Prędkość obrotu
na równiku 47,18 km/h
Nachylenie osi 122,54°
Deklinacja -9,09°
Albedo 0,3
Temperatura
powierzchni min - 33 K
średnia - 44 K
max - 55 K
Budowa atmosfery
Ciśnienie 0,15-0,30 Pa
Skład azot, metan
Pluton to dziewiąta, najbardziej oddalona od Słońca planeta Układu Słonecznego. Została odkryta w 1930 roku przez amerykańskiego astronoma Clyde'a Tombaugh'a. Określana dzisiaj planetą jedynie ze względów historycznych. Pluton należy do szerszej grupy obiektów transneptunowych. Jest to najmniejsza i najlżejsza planeta całego systemu. Płaszczyzna po której się porusza jest mocno nachylona do płaszczyzny ekliptyki, z silnie ekscentryczną orbitą, która częściowo przebiega wewnątrz orbity Neptuna. Pluton posiada trzy obiegające ją księżyce, z których jeden, Charon, jest tylko o połowę mniejszy od samej planety Nazwa planety została zapożyczona od rzymskiego boga Plutona, zaś jego symbol - złożenie liter P i L - pochodzi od inicjałów Percivala Lowella, amerykańskiego astronoma.
Spis treści
[schowaj]
* 1 Odkrycie i nazwanie Plutona
* 2 Obserwacje
* 3 Właściwości fizyczne
o 3.1 Masa i rozmiar
o 3.2 Ekscentryczność orbity
o 3.3 Atmosfera
* 4 Satelity Plutona
* 5 Eksploracja Plutona
o 5.1 Parametry misji
* 6 Dyskusje na temat Plutona
o 6.1 Planeta X?
o 6.2 Aktualne doniesienia
* 7 Zobacz też
* 8 Linki zewnętrzne
[Edytuj]
Odkrycie i nazwanie Plutona
Pluton został odkryty 18 lutego 1930 przez amerykańskiego astronoma Clyde'a Tombaugh'a pracującego w Lowell Observatory w Arizonie. O istnieniu planety dowiedział się przeglądając zdjęcia zrobione między 23 a 29 styczniem tegoż roku. Po tym jak uzyskał fotograficzne potwierdzenie, 13 marca wysłał telegraficzną wiadomość do Obserwatorium Harvard College. W późniejszym czasie zdjęcia jeszcze z 1915 roku potwierdziły istnienie tego obiektu.
Jeszcze na długo przed odkryciem samej planety, astronomowie przewidywali istnienie transneptunowego obiektu (Planety X). Postawiono tezę, że za zaburzenia w ruchu Neptuna odpowiada jakiś inny obiekt. W jego istnienie wierzono na długo przed jego odkryciem.
W sprawie nazewnictwa obiektu pierwszeństwo miał jego odkrywca. Jego przełożeni poganiali Tombaugh'a do zaproponowania nazwy, zanim ktoś inny go w tym uprzedzi. Wkrótce propozycje zaczęły nabiegać niemal z całego świata. Constance Lowell, wdowa po Percivalu (założycielu obserwatorium, w którym odkryto Plutona), zaproponowała nazwę Zeus. Ostatecznie, w wyniku impasu w tej sprawie, wdowa Lowell zaproponowała na nazwę swoje pierwsze imię, co spotkało się z dużą dezaprobatą środowisk astronomicznych. Pewne młode małżeństwo nawet napisało list, w którym zaproponowało imię swojego nowonarodzonego dziecka. Wśród propozycji dominowały imiona mitologicznych postaci: Kronos, Minerwa (zaproponowane przez gazetę New York Times) jako jedne z głównych propozycji. Dalej wymieniano także: Artemis, Atena, Atlas, Kosmos, Hera, Herkules, Ikar, Idana, Odyn, Pax, Persefona, Perseusz, Prometeusz, Tantal, Wulkan, Zymal i wiele innych. Wiele z tych[/hide]
[ Dodano: 24-03-2006, 21:13 ]
mój pomysł kaseta magnetofonowa w puszce po śledziach przetrwa 50 000 lat
[ Dodano: 24-03-2006, 21:14 ]
mój pomysł kaseta magnetofonowa w puszce po śledziach przetrwa 50 000 lat
[ Dodano: 24-03-2006, 21:06 ]
kutan sodu był zarabiosty
[ Dodano: 24-03-2006, 21:08 ]
Pluton jest nie tylko najmniejszą, ale i najmniej masywną ze wszystkich planet Układu Słonecznego. Masywniejsze od niego są nawet niektóre satelity innych planet: Kallisto, Ganimedes, Europa, Io, Tytan, Tryton i Księżyc. Z drugiej strony Pluton jest znacznie większy od typowych obiektów transneptunowych i innych planetoid. Do 31 lipca 2005 był największym znanym obiektem Pasa Kuipera, kiedy to świat dowiedział się o istnieniu 2003UB313.
Rozmiar i masę planety próbowano wielokrotnie wyznaczyć za pomocą ziemskich obserwacji. Odkrycie w 1978 jego satelity Charona umożliwiło łatwe wyznaczenie masy tych dwóch grawitacyjnie związanych ciał dzięki (sprecyzowanemu przez Newtona) III prawu Keplera. W ostatecznym ustaleniu rozmiarów planety bardzo pomogło obserwowane przez ziemskie teleskopy zakrycie tarczy Plutona przez jego satelitę.ony wizerunek planety stworzony przez zespół składający się z Eliota Young'a, Richarda Binzela i Keenan Crane przy pomocy Teleskopu Hubble'a.
Historia odkrycia
Odkrywca Clyde W. Tombaugh
Data odkrycia 18 lutego 1930
Charekterystyka orbity
Średnia odległość
od Słońca 5 906 376 272 km
39,481 686 77 AU
Długość orbity 36,530 Tm
244,186 AU
Mimośród 0,248 807 66
Peryhelium 4 436 824 613 km
29,658 340 67 AU
Aphelium 7 375 927 931 km
49,305 032 87 AU
Okres orbitalny 90 613,306 dni
(248,09 lat)
Okres synodyczny 366,74 dni
Prędkość orbitalna min - 3,676 km/s
średnia - 4,666 km/s
max - 6,112 km/s
Inklinacja 17,142°
Satelity naturalne 3
Fizyczne właściwości
Średnica 2274 km
Powierzchnia 1,795×107 km2
Objętość 7,15×107 km3
Masa 1,25×1022 kg
Gęstość 1,75 g/cm3
Przyspieszenie 0,58 m/s2
(0,059 g)
Prędkość ucieczki 1,2 km/s
Okres rotacji 6dni 9h 17min 36s
(6,387 dnia)
Prędkość obrotu
na równiku 47,18 km/h
Nachylenie osi 122,54°
Deklinacja -9,09°
Albedo 0,3
Temperatura
powierzchni min - 33 K
średnia - 44 K
max - 55 K
Budowa atmosfery
Ciśnienie 0,15-0,30 Pa
Skład azot, metan
Pluton to dziewiąta, najbardziej oddalona od Słońca planeta Układu Słonecznego. Została odkryta w 1930 roku przez amerykańskiego astronoma Clyde'a Tombaugh'a. Określana dzisiaj planetą jedynie ze względów historycznych. Pluton należy do szerszej grupy obiektów transneptunowych. Jest to najmniejsza i najlżejsza planeta całego systemu. Płaszczyzna po której się porusza jest mocno nachylona do płaszczyzny ekliptyki, z silnie ekscentryczną orbitą, która częściowo przebiega wewnątrz orbity Neptuna. Pluton posiada trzy obiegające ją księżyce, z których jeden, Charon, jest tylko o połowę mniejszy od samej planety Nazwa planety została zapożyczona od rzymskiego boga Plutona, zaś jego symbol - złożenie liter P i L - pochodzi od inicjałów Percivala Lowella, amerykańskiego astronoma.
Spis treści
[schowaj]
* 1 Odkrycie i nazwanie Plutona
* 2 Obserwacje
* 3 Właściwości fizyczne
o 3.1 Masa i rozmiar
o 3.2 Ekscentryczność orbity
o 3.3 Atmosfera
* 4 Satelity Plutona
* 5 Eksploracja Plutona
o 5.1 Parametry misji
* 6 Dyskusje na temat Plutona
o 6.1 Planeta X?
o 6.2 Aktualne doniesienia
* 7 Zobacz też
* 8 Linki zewnętrzne
[Edytuj]
Odkrycie i nazwanie Plutona
Pluton został odkryty 18 lutego 1930 przez amerykańskiego astronoma Clyde'a Tombaugh'a pracującego w Lowell Observatory w Arizonie. O istnieniu planety dowiedział się przeglądając zdjęcia zrobione między 23 a 29 styczniem tegoż roku. Po tym jak uzyskał fotograficzne potwierdzenie, 13 marca wysłał telegraficzną wiadomość do Obserwatorium Harvard College. W późniejszym czasie zdjęcia jeszcze z 1915 roku potwierdziły istnienie tego obiektu.
Jeszcze na długo przed odkryciem samej planety, astronomowie przewidywali istnienie transneptunowego obiektu (Planety X). Postawiono tezę, że za zaburzenia w ruchu Neptuna odpowiada jakiś inny obiekt. W jego istnienie wierzono na długo przed jego odkryciem.
W sprawie nazewnictwa obiektu pierwszeństwo miał jego odkrywca. Jego przełożeni poganiali Tombaugh'a do zaproponowania nazwy, zanim ktoś inny go w tym uprzedzi. Wkrótce propozycje zaczęły nabiegać niemal z całego świata. Constance Lowell, wdowa po Percivalu (założycielu obserwatorium, w którym odkryto Plutona), zaproponowała nazwę Zeus. Ostatecznie, w wyniku impasu w tej sprawie, wdowa Lowell zaproponowała na nazwę swoje pierwsze imię, co spotkało się z dużą dezaprobatą środowisk astronomicznych. Pewne młode małżeństwo nawet napisało list, w którym zaproponowało imię swojego nowonarodzonego dziecka. Wśród propozycji dominowały imiona mitologicznych postaci: Kronos, Minerwa (zaproponowane przez gazetę New York Times) jako jedne z głównych propozycji. Dalej wymieniano także: Artemis, Atena, Atlas, Kosmos, Hera, Herkules, Ikar, Idana, Odyn, Pax, Persefona, Perseusz, Prometeusz, Tantal, Wulkan, Zymal i wiele innych. Wiele z tych[/hide]
[ Dodano: 24-03-2006, 21:13 ]
mój pomysł kaseta magnetofonowa w puszce po śledziach przetrwa 50 000 lat
[ Dodano: 24-03-2006, 21:14 ]
mój pomysł kaseta magnetofonowa w puszce po śledziach przetrwa 50 000 lat
- Załączniki
-
- Grafika New_Horizons.jpg (11.1 KiB) Przejrzano 8359 razy
Kiedyś oglądałem program popularno-naukowy, gdzie podawali, że w jednym miejscu chcą zebrać całą wiedzę ludzkości. W Ameryce (a jakże? 
) wykopano do tego specjalne coś na podobieństwo bazy nuklearnej, głęboko pod ziemią. Baza ta ma przetrwać ponoć nawet uderzenie ciała kosmicznego! Nie pamietam jednak, w jaki sposób mają zostać przechowywane same dane,ale przypomina mi się obraz półek zapełnionych cylindrycznymi przedmiotami, w których ta wiedza ludzkości ma byćprzechowywana.
) wykopano do tego specjalne coś na podobieństwo bazy nuklearnej, głęboko pod ziemią. Baza ta ma przetrwać ponoć nawet uderzenie ciała kosmicznego! Nie pamietam jednak, w jaki sposób mają zostać przechowywane same dane,ale przypomina mi się obraz półek zapełnionych cylindrycznymi przedmiotami, w których ta wiedza ludzkości ma byćprzechowywana.Moim zdaniem informacja, jakkolwiek byłaby zapisana,czy cyfrowo czy analogowo,czy w systemie dwójkowym,czy innym - musi być zamieszczona na TRWAŁYM nośniku. Czytając doniesienia z zakresu ekologii,naukowcy martwią się o czas rozpadu zanieczysczeń (śmieci) w glebie. W tym przypadku pomysł byłby dobry, żeby zastosować jakieś tworzywo sztuczne, gdyż nawet zakopane do ziemii przetrwa tysiące lat. Dobrze byłoby też, żeby takie tworzywo było odporne na temperaturę, więc najlepszym kandydatem jest tutaj teflon. Umiemy już tworzyć taśmy teflonowe różnej grubości (jak ktoś zajmował się hydrauliką, to wie o co chodzi).W tym przypadku jednak taśma byłaby grubsza i możnaby na niej umieścić w postaci dziurek perforację, tak jak kiedyś na papierowych nośnikach.
Pozostaje jedynie kwestia ceny gdyż teflon jest stosunkowo drogi. Możnaby zastosować w zamian za to o wiele tanszy polipropylen, ale ten nie ejst juz odporny na temperaturę.
Ktoś wcześniej wspomniał o stalowej taśmie perforowanej, ale musiałaby to byc stal nierdzewna i wtedy taki nośnik mógłby przetrwać dość długo, nawet zakopany do ziemii.
Pozdrawiam
Pozostaje jedynie kwestia ceny gdyż teflon jest stosunkowo drogi. Możnaby zastosować w zamian za to o wiele tanszy polipropylen, ale ten nie ejst juz odporny na temperaturę.
Ktoś wcześniej wspomniał o stalowej taśmie perforowanej, ale musiałaby to byc stal nierdzewna i wtedy taki nośnik mógłby przetrwać dość długo, nawet zakopany do ziemii.
Pozdrawiam
Obawiam się, że nie byłoby to najtańsze rozwiązanie. Zresztą po co naczynie, są już technologie pokrywania metalu teflonem,wystarczy zajrzeć do kuchni,by sie o tym przekonać Po co jednak pokrywać metal teflonem,jak można zastosować albo nierdzewkę,albo sam teflon, ew. wspomniany polipropylen.
W przypadku zastosowania naczynia bylby kłopot z kontrolą i utrzymaniem próżni przez tyle lat.
Do powstania rdzy potrzebna jest nie tylko woda,ale i tlen. Powstawanie korozji jest w rzeczywistości reakcją elektrochemiczną, tak więc można jej w miarę skutecznie zapobiegać nawet w obecności wilgoci i tlenu. Wystarczy, żeby chroniony przemiot metalowy miał kontakt elektryczny z kawałkiem metalu nieszlachetnego, np. cynku lub glinu (aluminium).
Możnaby też takie taśmy przechowywać zwinięte w oleju mineralnym, wtedy też nie ma mowy o korozji. Tutaj nawet nadawałyby się oleje przepracowane (odpad, który możnaby zagospodarować),musiałyby być jednak pozbawione wody (niewielka ilośc wody miesza się z olejem, tak nieuczciwi sprzedawcy paliw chrzczą olej napędowy).
Po co jednak pokrywać metal teflonem,jak można zastosować albo nierdzewkę,albo sam teflon, ew. wspomniany polipropylen.W przypadku zastosowania naczynia bylby kłopot z kontrolą i utrzymaniem próżni przez tyle lat.
Do powstania rdzy potrzebna jest nie tylko woda,ale i tlen. Powstawanie korozji jest w rzeczywistości reakcją elektrochemiczną, tak więc można jej w miarę skutecznie zapobiegać nawet w obecności wilgoci i tlenu. Wystarczy, żeby chroniony przemiot metalowy miał kontakt elektryczny z kawałkiem metalu nieszlachetnego, np. cynku lub glinu (aluminium).
Możnaby też takie taśmy przechowywać zwinięte w oleju mineralnym, wtedy też nie ma mowy o korozji. Tutaj nawet nadawałyby się oleje przepracowane (odpad, który możnaby zagospodarować),musiałyby być jednak pozbawione wody (niewielka ilośc wody miesza się z olejem, tak nieuczciwi sprzedawcy paliw chrzczą olej napędowy).
Teflon w temperaturze pokojowej nie reaguje z żadną(!) substancją 
, więc teflonowa taśma perforowana byłaby dobra.
I jeszcze taki mały offtopic nt. teflonu:
Skoro do teflonu nic nie przywiera, to jak przyklejono go do patelni??
[ Dodano: 2006-08-11, 00:03 ]
Niestety mnie zdarzyło się że po roku nie mogłem odczytać płytki wypalonej przeze mnie, bo na warstwie nośnika była po prostu dziurka... Najczęściej (ale nie zawsze!) jest to związane z tzw. rozruchem technologicznym wytwórni płytek. Pierwsze partie mają kiepską jakość, więc profesjonalni producenci niszczą te płyty, ale niektórzy z kolei dają je też na rynek. I póżniej wychodż takie "kwiatki".
Płytom CD szkodzą też promienie UV, ciepło, zimno i inne podobne, ale to zupełnie inna bajka.
, więc teflonowa taśma perforowana byłaby dobra.I jeszcze taki mały offtopic nt. teflonu:
Skoro do teflonu nic nie przywiera, to jak przyklejono go do patelni??
[ Dodano: 2006-08-11, 00:03 ]
Ja stawiam że w warunkach domowych 50 lat maks.Passage pisze:Może ktos z Was wie jaka trwałość maja plyty CD?
Niestety mnie zdarzyło się że po roku nie mogłem odczytać płytki wypalonej przeze mnie, bo na warstwie nośnika była po prostu dziurka... Najczęściej (ale nie zawsze!) jest to związane z tzw. rozruchem technologicznym wytwórni płytek. Pierwsze partie mają kiepską jakość, więc profesjonalni producenci niszczą te płyty, ale niektórzy z kolei dają je też na rynek. I póżniej wychodż takie "kwiatki".
Płytom CD szkodzą też promienie UV, ciepło, zimno i inne podobne, ale to zupełnie inna bajka.
...i "zapodając" potężny impuls elektomagnetyczny i kij wie co jeszcze.Anax pisze:Obawiam się, że Słońce w końcu eksploduje, roznosząc WSZYSTKO w pył.
Biorąc pod uwagę wybitną nietrwałość zapisu magnetycznego
przynajmiej w formie starej, szajsownej dyskietki (aby uszkodzić dyskietkę wystarczy nawet położyć na niej komórkę, magnes w głośniczku rozmagnesuje ją - mnie to się raz zdarzyło), pole magnetyczne Ziemi dyskietkom w warunkach dzisiejszych dałbym 15-20 lat trwałości. Jak ma to być zapis, który miałby przetrwać jakąś kosmiczną katastrofę, dyskietki i inne nośniki magnetyczne się do tego zupełnie nie nadają, w kosmosie są różne wielkie pola magnetyczne np. właśnie po wybuchu słońca jak mówiłeś
[ Dodano: 2006-08-11, 09:24 ]
Mały offtopic: co to jest ekranowanie magnetyczne?? Nie bardzo jarzę co miałoby robić za ekran.