Rozwiązanie układu

[Lezz]

Obliczyć i dobrać elementy wskaźnika ( dwukońcówkowego ) z diodami LED dla napięć :
- stałych do 230V
- stałych i przemiennych do 230V

[Kapitan_Rzbik]

a gdzie te napiecia na schemacie?

[Arnold_S.]

A wzór na reaktancję(X) kondensatora autor zna?
http://www.elektroda.net/download/file1175.html
Typowy prąd diod LED(powiedzmy maksymalnie kilkanaście mA) jest znany?
To, że napięcie przemienne "~230V" to wartość skuteczna(szczyt sięga 325V) wie?

To wszystko. Zadanie się samo liczy.

[GVolt]

Xc = 1/ωC - reaktancja kondensatora [Ω]

tak to ma być? :
R=U/I = 230/15*10^-3 = 15,3kΩ
to:
Xc=R-R1=15,3-1,2=14,1kΩ
C=1/ωXc (ω=2Πf)
C=1/2Π*50*14100=1/4429645,6=0,226*10^-6
C≈220nF
(oczywiście kond na odpowiednie napięcie:P tzn najlepiej 400V)

Jeśli bym sie mylił w swoich obliczeniach to proszę o poprawkę.

[krzych]

To jest prąd przemienny. Tutaj występują przesunięcia fazowe. Napięcia na elementach o różnych charakterach (rezyatancyjnym- R1, pojemnościowym- C, oraz indukcyjnym, którego w twoim przypadku nie ma, ale warto wiedzieć ) są przesunięte w fazie względem siebie. Nie możesz więc do obliczania oporu zastępczego(impedancji, czsem zwanej zawadą) stosować wzoru jak dla prądu stałego (J=U/R=U/(R1+Xc) ). Opór zastępczy nie jest równy sumie arytmetycznej, lecz geometrycznej oporów składowych. Między oporami Xc, R1 oraz oporem zastępczym Z (ty go nzwałeś R, lecz w obwodach pr. przem. używa się litery Z) występuje zależność: Z²=R1²+Xc² => Z=√(R1²+Xc² )TWIERDZENIE PITAGORASA).
Obliczenia powinny wyglądać tak:
Z=U/I=230/15=15,33kΩ
Xc=√(Z²-R1²)=√(15.33² - 1.2²)=√233.67=15.29kΩ
Xc=1/(2*Π*f*C) => C=1/(2*Π*f*Xc)=1/(2*Π*50*15.29)=208.1*10^-6 mF=208.1nF

PS. Byś zrozumiał, dlaczego do oblicznia oporu zastępczego trzeba użyć tw. pitagorasa dam ci przykład z fizyki. Wyobraź sobie, że na jakieś ciało działają dwie siły F1 i F2 (odpowiedniki Xc i R1 na rys.2) patrz rys.1 (oraz rys.2). Jedna siła F1 działa pionowo w dół (odpowiednik Xc rys.2), druga zaś F2 w prawo (odpowiednik R1 rys.2). Twoim zadaniem jest obliczyć wartość siły wypadkowej Fw (Z na rys.2). Obie siły są względem siebie przesunięte o 90° (tak jak Xc względem R1). Aby obliczyć siłę wypadkową Fw (Z rys.2) nie możesz więc arytmetycznie dodać ich do siebie(uwzględnić tylko ich wartości: np. F1=1N a F2=2N ,Fw=F1+F2=3N). Należy je dodać, ale geometrycznie-wektorowo (oprócz wartości trzeba także uwzględnić ich wzajemne przesunięcie). Ponieważ siły są przesunięte o 90°[tak jak Xc względem R1), ich sumę wektorwą najprościej obliczyć używając tw. pitagorasa. Fw²=F1²=F2² => Fw=√(F1²+F2²)=√(1²+2²)=√(1+4)=√5≈2.24N.
Na rys.2 jest przedstawiony tzw. trójkąt impedancji.
Mam nadzieję, że wszystko zrozumioałeś .

[Arnold_S.]

To tak dla podtrzymania tematu przykład sprawdzenia 2-go Prawa Kirchhoffa w obwodzie prądu przemiennego(nie da się tego zrobić bez uwzględniania przesunięć fazowych):


Wykres wskazowy pokazujący jak napięcia są umiejscowione względem siebie:

[Jony130]

Prawa Kirchhoffa obowiązują ale dla wartości chwilowych napiec i prądów zmiennych i wtedy możemy je dodawać tak jak to się robi przy prądzie stałem. Jeśli posługujemy się wartościami skutecznymi to musimy wtedy zastosować „twierdzenie Pitagoras” lub dla bardziej wtajemniczanych metodę symboliczną, wykorzystującą działania na liczbach zespolonych

[Arnold_S.]

Zgadza się.
Tylko w praktyce rzadko kiedy mamy "dostęp" do informacji o wartościach chwilowych napięć i prądów na wszystkich elementach w obwodach prądu przemiennego.
Woltomierz i amperomierz nie daje informacji o fazie, trzeba więc się bawić w liczby zespolone(a informacje o przesunięciach "zdobyć" po kolei na podstawie rodzaju elementów: R, L, C).
A te przesunięcia na pojedynczych elementach w praktyce bywają nieidealne(φ ≠ ±90,0°).