Witam,
jak wyznaczyć współczynnik fali stojącej wejściowy??? w jakiej książce znalezc odpowiedz na to pytanie? moze ktos wie...
po angielsku to jest "input SWR" .. ale nic nie moge znalezc na ten temat
WFS
-
elektrokiler
- -
- Posty: 12
- Rejestracja: 01 sie 2005, 21:44
- Kontakt:
-
elektrokiler
- -
- Posty: 12
- Rejestracja: 01 sie 2005, 21:44
- Kontakt:
Pewnie, ale mielibyśmy chyba perpetum mobile... 
Znalazłem taki tekst, może się przyda:
Antena jest b. ważnym elementem na drodze fal elektromagnetycznych. W zależności jaką pełni funkcję w danej chwili, przekształca ona energię w.cz. na falę elektromagnetyczną (nadawanie) lub przekształca falę elektromagnetyczną w energię w.cz. (odbiór). Dodatkowymi elementami systemu antenowego są: linia zasilająca antenę, układy dopasowujące i układy pomocnicze (maszty, uziemienie, odciągi). W zależności od konstrukcji, anteny mogą mieć różne kształty i wymiary lecz wymiary te są zależne od częstotliwości (a co za tym idzie dlugości fali) na jakiej pracować będzie antena. Dlugość anteny jest wielokrotnością długości fali.
Y = C/f
Y - długość fali [m],
C - prędkość światła (3x108 m/s),
f - częstotliwość [Hz].
Linia zasilająca ma za zadanie doprowadzenie do części promieniującej anteny energię w.cz (wielkiej częstotliwości) z możliwie najmniejszymi stratami. W praktyce najczęściej sosowane są linie współosiowe o impedancji 50 ohm lub 75 ohm płaskie linie dwuprzewodowe symetryczne o impedancji 300 ohm (200... 600). Jednym z ważniejszych parametrów linii zasilającej jest jej impedancja charakterystyczna, zwana opornością falową Zo. Jest to stosunek napięcia do prądu biegnącej przez linię fali. Po zamknięciu linii na końcu rezystancją R = Zo w linii wystąpi tylko fala bieżąca, czyli cała energia przesłana przez linię zostanie wydzielona na rezystancji. W przypadku, kiedy impedancja charakterystyczna linii jest różna od R, w linii wystąpi fala stojąca, zaś część energii zostanie odbita od anteny. Im większe będzie niedopasowanie, tym większa fala stojąca wystąpi w linii i tym większy będzie współczynnik odbicia. Współczynnik fali stojącej (WFS) jest większy od 1 i jest równy stosunkowi obu impedancji:
WFS = Zo/Z lub WFS = Z/Zo
Współczynnik fali stojącej można określić przy pomocy specjalnego miernika, zwanego reflektometrem.
Im WFS jest większy, tym większa jest moc odbita wracająca do nadajnika przekształcona zazwyczaj w energię cieplną. W wyniku tego zjawiska może dojść do uszkodzenia tranzystorów nadawczych oraz pojawić się mogą interferencje zakłócające odbiór telewizyjny i radiowy.
Przyczynami niedopasowania wywołującego zbyt duży WFS mogą być:
- wadliwe połączenie przewodu antenowego z masą lub z wtykiem,
- niewłaściwa impedancja przewodu antenowego,
- nieprawidłowo wykonany promiennik (zbyt długi lub zbyt krótki),
- niedopasowanie fidera do anteny.
Drugim ważnym parametrem linii zasilającej jest tak zwany współczynnik skrócenia, który określa długość fali w dielektryku (k). Dla kabla współosiowego z pełną izolacją k=0.66 zaś z izolacją spienioną k=0.9...0,85. Znajomość tego współczynnika jest potrzebna przy budowie transformatorów i symetryzatorów antenowych.
Znalazłem taki tekst, może się przyda:
Antena jest b. ważnym elementem na drodze fal elektromagnetycznych. W zależności jaką pełni funkcję w danej chwili, przekształca ona energię w.cz. na falę elektromagnetyczną (nadawanie) lub przekształca falę elektromagnetyczną w energię w.cz. (odbiór). Dodatkowymi elementami systemu antenowego są: linia zasilająca antenę, układy dopasowujące i układy pomocnicze (maszty, uziemienie, odciągi). W zależności od konstrukcji, anteny mogą mieć różne kształty i wymiary lecz wymiary te są zależne od częstotliwości (a co za tym idzie dlugości fali) na jakiej pracować będzie antena. Dlugość anteny jest wielokrotnością długości fali.
Y = C/f
Y - długość fali [m],
C - prędkość światła (3x108 m/s),
f - częstotliwość [Hz].
Linia zasilająca ma za zadanie doprowadzenie do części promieniującej anteny energię w.cz (wielkiej częstotliwości) z możliwie najmniejszymi stratami. W praktyce najczęściej sosowane są linie współosiowe o impedancji 50 ohm lub 75 ohm płaskie linie dwuprzewodowe symetryczne o impedancji 300 ohm (200... 600). Jednym z ważniejszych parametrów linii zasilającej jest jej impedancja charakterystyczna, zwana opornością falową Zo. Jest to stosunek napięcia do prądu biegnącej przez linię fali. Po zamknięciu linii na końcu rezystancją R = Zo w linii wystąpi tylko fala bieżąca, czyli cała energia przesłana przez linię zostanie wydzielona na rezystancji. W przypadku, kiedy impedancja charakterystyczna linii jest różna od R, w linii wystąpi fala stojąca, zaś część energii zostanie odbita od anteny. Im większe będzie niedopasowanie, tym większa fala stojąca wystąpi w linii i tym większy będzie współczynnik odbicia. Współczynnik fali stojącej (WFS) jest większy od 1 i jest równy stosunkowi obu impedancji:
WFS = Zo/Z lub WFS = Z/Zo
Współczynnik fali stojącej można określić przy pomocy specjalnego miernika, zwanego reflektometrem.
Im WFS jest większy, tym większa jest moc odbita wracająca do nadajnika przekształcona zazwyczaj w energię cieplną. W wyniku tego zjawiska może dojść do uszkodzenia tranzystorów nadawczych oraz pojawić się mogą interferencje zakłócające odbiór telewizyjny i radiowy.
Przyczynami niedopasowania wywołującego zbyt duży WFS mogą być:
- wadliwe połączenie przewodu antenowego z masą lub z wtykiem,
- niewłaściwa impedancja przewodu antenowego,
- nieprawidłowo wykonany promiennik (zbyt długi lub zbyt krótki),
- niedopasowanie fidera do anteny.
Drugim ważnym parametrem linii zasilającej jest tak zwany współczynnik skrócenia, który określa długość fali w dielektryku (k). Dla kabla współosiowego z pełną izolacją k=0.66 zaś z izolacją spienioną k=0.9...0,85. Znajomość tego współczynnika jest potrzebna przy budowie transformatorów i symetryzatorów antenowych.