Należy przyjąć że wzmacniacz ma właściwości idealne, czyli do wejść + i - nie wpływa żaden prąd, a więc przez R3 i R4 płynie taki sam prąd I
2 i odpowiednio przez R1 i R2 płynie prąd I
1. Oprócz tego we wzmacniaczu idealnym wzmocnienie napięciowe dąży do nieskończoności czyli można przyjąć, że U
A=U
B. Napięcia U
A i U
B są napięciami na wejściach wzmacniacza w stosunku do masy.

Wiedząc to wszystko należy wyliczyć prąd I1 oraz I2, wyliczyć z otrzymanych równań U
A i U
B. Przyrównać je do siebie i na koniec wyliczyć U
wy. Podam wyjściowe wzory nie wpisując kolejnych przekształceń matematycznych.
I
1=(U
1-U
A)/R1=U
A/R2
czyli U
A=U
1(R2/(R1+R2))
I
2=(U
2-U
B)/R3=(U
B-U
wy)/R4
czyli U
B=U
2(R4/(R3+R4))+U
wy(R3/(R3+R4))
napiecie wyjściowe wynosi: U
wy=U
1[R2(R3+R4)/R3(R1+R2)]-U
2(R4/R3)
W większości zastosowań przyjmuje się R4=R2 i R3=R1 co upraszcza wzór do postaci:
U
wy=(U
1-U
2)(R4/R3)
czyli napięcie wyjściowe jest proporcjonalne do różnicy napięć wejściowych. Jeżeli pójść dalej i R4=R3 to napięcie wyjściowe będzie równe różnicy napięć wejściowych.
